Ένα μικρό σημείωμα στον εαυτό μας

Editorial

Γιατί οι λέξεις της παλιάς χρονιάς ανήκουν σε μια γλώσσα περασμένη. Κι οι λέξεις της καινούριας αναμένουν μια άλλη φωνή.  

T.S.Eliot, Four Quartets

Κάθε καινούρια χρονιά διαδέχεται την προηγούμενη, φέροντας μαζί της πολλές προσδοκίες. Αυτή τη φορά θα τα πάμε καλύτερα. Όλα θα κυλήσουν πιο ομαλά!

Σε αυτό το νέο κεφάλαιο 365 ημερών όλοι μας θέλουμε να βρούμε περισσότερο ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό μας και τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Κάποιοι λένε ότι είναι καλύτερο να κρατάς τα resolutions, τις γνωστές προσωπικές δεσμεύσεις, μυστικές, για τον εαυτό σου. Κι όταν δεις την εξέλιξη να έρχεται, μετά από πραγματικό κόπο και χωρίς τη γνωστή σε όλους μας αναβλητικότητα, τότε ναι να τον συγχαρείς φωναχτά γιατί προσπάθησες κι επιτέλους τα κατάφερες!

Αυτό το μικρό σημείωμα, είναι μια υπενθύμιση να μην είμαστε τόσο σκληροί με τον εαυτό μας. Να τον φροντίζουμε λίγο παραπάνω. Έως πολύ! Γιατί όσο κλισέ κι αν ακούγεται είναι ο μόνος που έχουμε!

Γι’ αυτό και θα πρέπει να εντάξουμε στην κουλτούρα μας, που αφομοιώνει τα πάντα τόσο γρήγορα και τα προσπερνά, ότι το σώμα μας κι ο πόνος είναι δύο έννοιες, που συνδέονται πιο περίπλοκα απ’ ότι φανταζόμαστε. Πέρα από την απλή δράση-αντίδραση, ο οργανισμός και το σώμα μας ανταποκρίνονται διαφορετικά και πάντα ανάλογα με το ψυχολογικό υπόβαθρο και τις κοινωνικές εντάσεις που αυτά αντιμετωπίζουν τη δεδομένη στιγμή.

Όλοι μας μπορούμε να γίνουμε ευάλωτοι. Όμως με την κατάλληλη φροντίδα μπορούμε ν’ απελευθερώσουμε τη δύναμη που κρύβει το σώμα μας και να προχωρήσουμε παρακάτω.

Πάνω απ’ όλα αυτό που μας προσφέρεται είναι η δυνατότητα. Η δυνατότητα να προσπαθήσουμε ξανά και ξανά. Όλοι μας έχουμε τον δικό μας ρυθμό στη ζωή, τη δική μας κινητήριο δύναμη, τη δική μας προσωπική θέληση. Αργά ή γρήγορα, όλοι θα φτάσουμε εκεί που θέλουμε!

Για τη νέα χρονιά σας ευχόμαστε να συστηθείτε εκ νέου με το σώμα σας και να το αντιμετωπίζετε με περισσότερη φροντίδα και σεβασμό. Γιατί είναι καλό να δοκιμάζουμε τα όρια μας, αλλά είναι εξίσου σημαντικό ν’ ακούμε κι αυτό το μικρό καμπανάκι που, καμιά φορά, χτυπά για να μας αφυπνίσει!